Ασθένεια, Υγεία και Ευπάθεια

Ασθένεια και υγεία είναι όπως η συστολή και η διαστολή, όπως η εισπνοή και η εκπνοή, είναι οι δυο πόλοι στο δρόμο προς την ολότητα, την ενοποίηση και την ολοκλήρωση. Δημιουργούν τη δύναμη της μεταλλαγής και εξισορροπούν μια ατελείωτη σειρά από προοπτικές, οι οποίες μετά από κάποια επιτυχημένη αλλαγή βρίσκονται στο σημείο της ηρεμίας για να ξαναβρεθούν αργότερα στην κατάσταση της έντασης, που επιτρέπει μια νέα ανάπτυξη.

Για την ίαση δεν αρκεί μόνο η Ομοιοπαθητική ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία, ακόμη και ολιστική. Σημαντικό ρόλο παίζει η διατροφή, η άσκηση, η σχέση με το σώμα, η αναπνοή όπως και η επίγνωση, που σημαίνει αλλαγή στον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς που προκαλεί την ασθένεια.

«Το ύψιστο ιδανικό της θεραπείας είναι να αποκαταστήσει την υγεία γρήγορα, ήπια και μόνιμα. Να απομακρύνει και να εξαφανίσει την αρρώστια καθολικά με τον συντομότερο, ασφαλέστερο και αβλαβέστερο τρόπο, σύμφωνα με σαφείς και κατανοητές αρχές».

Σάμουελ Χάνεμαν

Στην Ομοιοπαθητική η ασθένεια δεν θεωρείται ούτε αντιμετωπίζεται ως το επάρατο κακό που πρέπει οπωσδήποτε να εξολοθρεύσουμε ή να το απομακρύνουμε με οποιοδήποτε τρόπο. Αντιθέτως, η ασθένεια αποτελεί οδοδείκτη, ο οποίος δείχνει το δρόμο, υποδεικνύει πού βρίσκεται η ανισορροπία στο σύστημα. Όταν σταματήσει να υφίσταται η ανισορροπία θα πάψει και το αίτιο  που προκαλεί την ασθένεια. 

Ασθένεια και Ευπάθεια

Η ευπάθεια μπορεί να είναι ψυχολογική, όπως σε ένα πολύ ευαίσθητο άτομο που υποφέρει από νευρική κατάρρευση μετά το θάνατο ενός αγαπημένου του προσώπου. Μπορεί να είναι σωματική, όπως στην περίπτωση ενός ευάλωτου παιδιού που αποκτά κάποιο σωματικό ελάττωμα μετά από έναν εμβολιασμό. Μπορεί να είναι λειτουργική, όπως στην περίπτωση που κάποιος παρουσιάζει μια επικίνδυνη αλλεργική πάθηση, μετά από τη βρώση μιας τροφής που δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα στους άλλους, όπως τα αμύγδαλα ή η γλουτένη, που περιέχεται στο σιτάρι.

Μερικά παιδιά κρυολογούν πάντα κάθε φορά που βρέχονται. Άλλα προσβάλλονται από κρυολογήματα που κατεβαίνουν βαθιά στο στήθος. Ορισμένοι ενήλικες παρουσιάζουν ευπάθεια στον καρκίνο ή στις καρδιοπάθειες, ενώ άλλοι είναι μια χαρά μέχρι να προσβληθούν από αρθριτικά μετά τα εβδομήντα τους.

Η ασθένεια αντιπροσωπεύει την αντίδραση του ασθενούς σε δυσμενείς παράγοντες του εξωτερικού και εσωτερικού περιβάλλοντος και αυτή η αντίδραση εκδηλώνεται με τα συμπτώματα. Συνεπώς, το πρότυπο αυτής της αντίδρασης καθορίζεται όχι μόνο από τους παράγοντες που έχουν προξενήσει την νόσο αλλά και από την ιδιοσυστασία του ασθενούς.

Η ιδιοσυστασία ενός ατόμου αντιπροσωπεύεται από την επίδραση του περιβάλλοντος πάνω στα κληρονομικά χαρακτηριστικά. 

Για να αρρωστήσει κάποιος πρέπει να είναι ευπαθής στη συγκεκριμένη ασθένεια. 

Η ευπάθεια μοιάζει με το έδαφος, στο οποίο θα πέσουν οι σπόροι μιας ασθένειας. Αν το έδαφος δεν είναι κατάλληλο, οι σπόροι δεν θα φυτρώσουν. 

Το Ερώτημα Είναι: Τι Είναι Αυτό που Χρήζει Θεραπείας

Παραδείγματα:

• Γυναίκα σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, με κολπίτιδα και έλλειψη σεξουαλικής διάθεσης. Ιστορικό: 2^η εγκυμοσύνη. Μετά την 1^η εγκυμοσύνη άλλαξε η ζωή της. Έχασε δουλειά, φίλους, κοινωνική ζωή. Καταπίεσε θυμό και εκλογίκευσε την κατάστασή της. 2 μήνες μετά τη γέννα του 1^ου παιδιού δυσπλασία τραχήλου. Εγχείρηση. 1-2 χρόνια μετά ξανά έγκυος, με όλα τα θέματα. Είναι η κολπίτιδα το πρόβλημα που πρέπει να θεραπεύσουμε ή γενικότερα η ασθενής;
• Παιδί 3 ετών, που στην οικογένειά του όλοι ήταν θυμωμένοι μεταξύ τους, ήθελαν να φαγωθούν στην κυριολεξία, να δαγκωθούν, να χτυπηθούν. Στην οικογένεια δεν έχει κανείς χρόνο, δεν μιλάνε καθόλου. Το παιδάκι ξαφνικά αρχίζει να δαγκώνει, να χτυπά. Τι θέλει να δαγκώσει; Τρίζει τα δόντια του. Ξαφνικά, φοβάται τα ζώα. Και αρχίζει να θέλει να κακοποιεί τα ζώα. Διαταραχή στην εξελικτική του πορεία. Ένα παιδί πρέπει να μεγαλώνει ομαλά. Βλέπει εφιάλτες. Νυχτερινή ενούρηση. 

Για τους θεραπευτές και ειδικότερα για μας τους Ομοιοπαθητικούς προέχει η κατανόηση των εξελικτικών βημάτων που οδηγούν στην ασθένεια ή στη θεραπεία. 

Ο Χάνεμαν έλεγε ότι το υψηλότερο ιδανικό είναι η θεραπεία. Και η θεραπεία αφορά όλο τον οργανισμό ως σύστημα και όχι μόνο την εξαφάνιση των επιμέρους συμπτωμάτων. 

• Για παράδειγμα σε παιδί 3 ετών με δερματίτιδα, ανησυχία στον ύπνο και καθυστερημένη ανάπτυξη (δεν περπατά ακόμη μόνο του), αυτό που θα πρέπει να θεραπευτεί δεν είναι μόνο η δερματίτιδα (ο λόγος που απευθύνθηκαν οι γονείς σε Ομοιοπαθητικό), αλλά θα πρέπει πρωτίστως να «ωριμάσει» αναπτυξιακά, να περπατήσει, να βελτιωθεί ο ύπνος και φυσικά να θεραπευτεί και η δερματίτιδα. 

Ο/η Ομοιοπαθητικός, όταν έχει μπροστά του ένα παιδί, θέτει ερωτήματα όπως: 

• Τι σημαίνει ένα παιδί γενικά και τι αυτό το συγκεκριμένο; 
• Ποιος είναι ο εξελικτικός του δρόμος; 
• Σε ποιο εξελικτικό στάδιο βρίσκεται αυτή τη στιγμή; 
• Ποια εμπόδια υπάρχουν; 
• Πώς είναι δομημένο το φυσικό σώμα, αλλά και ποιο πνεύμα ζει σε αυτό το σώμα;
• Ποιος άνθρωπος είναι αυτός; 
• Σε τι περιβάλλον έχει έρθει; 
• Πώς είναι το σώμα του; Πώς είναι η συμπεριφορά του; 
• Τι συμβαίνει στα πρώτα 3 χρόνια; 
• Πού υπάρχει στασιμότητα; Πού σταματά η εξέλιξη; 
• Πώς είναι το κεφάλι; 
• Κοιμάται πολύ ή λίγο; 
• Κινητική ικανότητα, λόγος. Υπάρχουν πολλές θεωρίες για αργή ή γρήγορη εξέλιξη κλπ. 
• Ποια είναι η φυσική εξέλιξη, πού υπάρχουν μπλοκαρίσματα;